نمی دانم...

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی دم گرم و چموشش را در گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند

                        هر دم سکوت مرگبارم را ...

                                                                      (دکتر علی شریعتی)

نوشته شده توسط رعنا در روز سه شنبه 7 خرداد ماه سال 1387 ساعت 7:10 PM

آخرین مطالب

• من اگه نباشم
• ای نزدیک
• جشن عشق...
• تولدت مبارک!
• پس از مدت ها
• ارزش انسان
• آغاز
• فاصله
• جادوی بی اثر
• تصویر سکوت
• تولد، اشک، زندگی
• ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید...
• کویر من
• دوست
• ...
• صبحونه!
• گلی برای تو
• دلم برات تنگ شده...
• ضلع پنجم مستطیل
• از عشق گفتند...